Modele wdrożeń chmurowych a wybór platformy orkiestracji
Źródło: NASA, domena publiczna, Wikimedia Commons
Chmura publiczna
Model chmury publicznej zakłada korzystanie z infrastruktury obliczeniowej udostępnianej przez zewnętrznego dostawcę, współdzielonej między wieloma klientami. Zaletą tego modelu jest elastyczność skalowania zasobów oraz brak konieczności utrzymywania własnej infrastruktury fizycznej, co bywa istotne przy zmiennym obciążeniu aplikacji.
Chmura prywatna
Chmura prywatna oznacza infrastrukturę dedykowaną wyłącznie jednej organizacji, zarządzaną samodzielnie lub przez zewnętrznego dostawcę na wyłączność. Model ten bywa wybierany w sytuacjach, gdy wymagania dotyczące lokalizacji danych lub zgodności regulacyjnej ograniczają możliwość korzystania z zasobów współdzielonych.
Chmura hybrydowa
Chmura hybrydowa łączy elementy chmury publicznej i prywatnej, pozwalając na rozdzielenie obciążeń w zależności od ich charakteru — na przykład przetwarzanie danych wrażliwych w infrastrukturze prywatnej, przy jednoczesnym wykorzystaniu chmury publicznej do obsługi zmiennego ruchu użytkowników.
Wpływ na wybór platformy orkiestracji
Wybór modelu wdrożenia chmurowego wpływa bezpośrednio na sposób konfiguracji platformy orkiestracji kontenerów. Wdrożenia w chmurze hybrydowej wymagają dodatkowej warstwy koordynacji między klastrami działającymi w różnych środowiskach, co zwiększa złożoność zarządzania siecią i bezpieczeństwem — zagadnienia te wiążą się bezpośrednio z warstwą service mesh, opisaną w artykule Service mesh a tradycyjne trasowanie ruchu.
Kontekst organizacyjny wyboru modelu wdrożenia w polskich firmach opisano w artykule Orkiestracja kontenerów w polskich zespołach DevOps.